"در انتظار بربرها" عنوان کتاب مشهوری از "جی.ام." کوتسی است که در سال 1980 منتشر شد و به سرعت به پرفروش ترین کتاب تبدیل شد. "در انتظار بربرها" توسط انتشارات پنگوئن در ردیف "بزرگترین آثار قرن بیستم" قرار گرفت و اعتبار بزرگی برای "جی.ام." کوتسی ، برنده جایزه نوبل ادبیات در سال 2003 به ارمغان آورد. این کتاب در کشور ما نیز بسیار محبوب است و با ترجمه محسن مینوخارد از طریق انتشارات مرکز در دسترس عموم قرار گرفته است. اکنون ، پس از موفقیت کتاب ، خود کوتسی ، این بار به عنوان نویسنده فیلمنامه ، تصمیم گرفته است که آثار خود را به سینماها بیاورد تا شاهد روایتی سینمایی از داستان استعمارگران و بحران هایی که آنها برای زندگی بشریت ایجاد کرده اند ، باشد.
داستان در منطقه مرزی می گذرد. جایی که فرماندار (مارک ریلنز) رابطه بسیار خوبی با بومیان محلی دارد و برخورد تهاجمی با بربرها ندارد. به گفته استاندار ، فاصله گرفتن از بربرها بهترین اقدامی است که منجر به روند صلح می شود. اما با ورود سرهنگ جوئل (جانی دپ) به صحنه ، آرامش منطقه از بین می رود. سرهنگ جوئل فردی خشن است و معتقد است که بربرها به زودی حمله خواهند کرد و بنابراین اقدامات احتیاطی باید انجام شود. این در حالی است که فرماندار نظری غیر از نظر سرهنگ دارد و ...
یکی از ویژگیهای اصلی کتاب "در انتظار بربرها" شخصیت پردازی و آگاهی بخشی به مخاطب در مورد اقدامات اشتباه استعمارگران در طول تاریخ می باشد. در طول داستان ، خواننده به خوبی از شیوه های استعمار و تفکر سرکوبگرانه آنها که منجر به بحران در منطقه شده است ، آگاهی یافته و این تأثیر بسزایی در افزایش آگاهی مخاطب دارد. متأسفانه اقتباس از "در انتظار بربرها" مانند بسیاری دیگر از اقتباس ها نتوانسته روح کتاب را به فیلم منتقل کند و روایت آن اشکال دارد.
رلنس بازی در نقش فرماندار شخصیتی مهربان و آگاه است که با زندگی در میان بومیان منطقه و رویارویی با بربرها ، چشم انداز مهمی را برای زندگی صلح آمیز با مردم دیگر بدست آورده است. این دیدگاه توسط نمایندگان پایتخت ، که هیچ تجربه واقعی در برخورد با خارجی ها ندارند ، شکسته می شود. اما فیلم فرصت کافی برای پرداختن به زندگی استاندار را ندارد و به همان تعریف اساسی از سبک زندگی او بسنده می کند. متأسفانه رابطه انسانی وی با دختر بربر رنج دیده آغاز مشکلات فیلم است. رابطه ای که به دلیل پرداخت ناصحیح نتوانسته جنبه انسان دوستانه داستان را به بیننده منتقل کند. این فیلم ماساژ پا را در چند مرحله برای به تصویر کشیدن نوع دوستی فرماندار و تجربه عشق معنوی به تصویر می کشد که تصمیم خیلی هوشمندانه ای نیست!
تصمیم یک دفعه ای فرماندار برای شروع سفر به سمت بربرها همراه با سربازان و دخترک یکی دیگر از نواقص این فیلم است. سفری که باید برای انجام آن مقدمه چینی خوبی پیاده سازی بشود به صورت ناگهانی به وقوع پیوست و انگیزه های فرماندار به درستی برای بیننده توضیح داده شود ، اما این اتفاق نمی افتد و همه چیز ناگهانی اتفاق می افتد. به نواقص فیلم در روایت باید شخصیت سرهنگ جوئل را اضافه کرد ، که در اینجا بیش از یک تیپ بد طینت را نشان نداده است. برای اینکه بیننده به او و خشونت بی حد و حصر در وجودش ایمان داشته باشد ، لازم است درباره او و انگیزه هایش و دلایل عدم استفاده از آن عینک بدبینانه که همیشه روی چشمانش است ، بیشتر بداند. اما در آغاز فیلم این شخصیت را وارد داستان می کند و سپس او را برای مدت طولانی از داستان بیرون می کشد تا ناگهان در پایان فیلم او را با نبرد آشنا کند و با با به تصویر کشیدن سرانجام او درسی اخلاقی را به ببیندگان خود نشان بدهد.
علی رغم ضعف داستان ، "در انتظار بربرها" اثری قابل توجه در زمینه بازیگری است. مارک ریلنس همانطور که او را در "پل جاسوسی" دیدیم در نقش یک فرمانده مهربان و فرزانه قابل اعتماد است و او بهترین انتخاب برای بازی در این نقش است. جالب اینجاست که جانی دپ به عنوان یک نقش منفی انتخاب شد. انتخاب غیرمنتظره ای که البته نتیجه بسیار خوبی داشت. سرهنگ جوئل ، با بازی دپ ، اگرچه در شخصیت پردازی به بلوغ نرسید و در نهایت به عنوان تیپی فاسد از مقامات ارتش باقی ماند ، اما عملکرد جانی دپ در این نقش به اندازه کافی تحسین برانگیز و ترسناک است. باید امیدوار بود که سرانجام دپ پس از بحرانهای شخصی در زندگی خود بتواند بازیگری خود را از سر بگیرد. رابرت پتینسون همچنین به عنوان یک عامل خشن عملکرد چشمگیری داشته است. پاتینسون با انتخاب های گوناگون بازیگری هیچ شباهتی به سال های ابتدایی بازیگری ندارد و بلوغ را می توان در بازیگری او مشاهده کرد. می توان گفت که در قسمت بازیگری ، "در انتظار بربرها" اثری ستودنی است.
خطر اسپویل
"در انتظار بربرها" با هدف ارائه پیام های ضد استعماری و لزوم توجه به قومیت ها نوشته شده است. این کتاب به خوبی نشان می دهد که خشونت بدون شک منجر به خشونت می شود و این چرخه هرگز موفق نمی شود. شاید اگر خشونت سرهنگ جوئل نبود ، خشم وحشیانه گسترش نمی یافت و مردم قربانیان بزرگ این درگیری نبودند. نسخه سینمایی نیز نتیجه اقدامات سرهنگ را به تصویر می کشد ، اما فاقد پرداخت لازم برای تأثیرگذاری بر ذهن مخاطب است. هیاهوی ناگهانی بربرها و تخلیه نیروهای دولت مرکزی به شکل یک تصویر کوچک بدخلقی در انتهای فیلم به تصویر کشیده شده است که با محتوای کتاب مغایرت دارد. "در انتظار بربرها" ارزش دیدن دارد ، اما هرگز نمی تواند تأثیری را که کتاب کوتس بر مخاطب دارد ، تکرار کند. شاید كوتس باید می دانست كه یك فیلمبردار برای ترجمه كار خود به یك فیلمبردار احتیاج دارد ، نه این كه روی صندلی بنشیند و فكر كند كه می تواند این كار را در سینما انجام دهد!
خرید حضوری و مطمئن ارز دیجیتال
مشاهده